จูนินโญ แปร์นัมบูกาโน (Juninho Pernambucano) หรือชื่อจริงว่า อันโตนิโอ ออกุสโต ริเบย์โร เรย์ส
จูเนียร์ (Antônio Augusto Ribeiro Reis Júnior) เกิดเมื่อวันที่ 30 ม.ค. ปี 1975 ที่เมืองเรซิเฟ
รัฐแปร์นัมบูกาโน ประเทศบราซิล
อันที่จริงแล้ว จูนินโญ แปร์นัมบูกาโน ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อเกิดเลย เพราะเป็นชื่อมาจากคำว่า “จูเนียร์”
ส่วนชื่อ แปร์นัมบูกาโน หมายถึงคนที่มาจากรัฐแปร์นัมบูกาโน ทางตอนเหนือของบราซิล
ทั้งนี้ เส้นทางเล่นฟุตบอลอาชีพของ จูนินโญ เริ่มจากเซ็นสัญญากับ สปอร์ต เรซิเฟ สโมสรท้องถิ่น ในปี
1991 ก่อนจะเลื่อนขึ้นชุดใหญ่ในปี 1993 โดยก้าวขึ้นมาเป็นดาวรุ่งแห่งบราซิลอย่างรวดเร็ว
และช่วยทีมคว้าถ้วยแชมป์ คัมเปโอนาโต แปร์นัมบูกาโน บอลลีกประจำรัฐ และโคปา โด นอร์เดสต์
รายการถ้วยของภาคเหนือ อย่างละ 1 ครั้ง
จนกระทั่งปี 1995 จูนินโญ ย้ายไปร่วมทัพ วาสโก ดา กามา และช่วยทีมคว้าแชมป์รายการใหญ่มากมาย
รวมถึง คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา หรือลีกสูงสุดบราซิล 2 สมัย และโคปา ลิเบร์ตาดอเรส 1
สมัย ระหว่างค้าแข้งกับสโมสรเป็นเวลา 6 ปี
หลังประสบความสำเร็จกับการเล่นฟุตบอลในประเทศ จูนินโญ ไปยุโรปครั้งแรกในช่วงซัมเมอร์ ปี 2001
โดยเซ็นสัญญากับ โอลิมปิก ลียง แบบไร้ค่าตัว

ตำนานจอมยิงฟรีคิก
จูนินโญ เป็นส่วนหนึ่งในยุคทองของ ลียง ด้วยการพาทีมคว้าแชมป์ ลีก เอิง 7 สมัยติดต่อกัน
ทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยได้แชมป์ลีกสูงสุดฝรั่งเศสมาก่อนเลย
ระหว่างการเล่นกับ ลียง ผลงานของ จูนินโญ โดดเด่นสุดๆ โดยเฉพาะเรื่องการยิงฟรีคิก
และการเล่นลูกตั้งเตะ ถึงขั้นได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในเจ้าพ่อลูกนิ่งเก่งที่สุดตลอดกาล

จูนินโญ มีผลงานยิง 100 ประตู ตลอดการค้าแข้งกับ ลียง นับรวมทุกรายการ ซึ่งรวมถึงผลงาน 18
ประตู ในการลงเล่นรายการ ยูฟา แชมเปียนส์ ลีก เป็นดาวยิงสูงสุดในรายการ แชมเปียนส์ ลีก
ตลอดกาลของสโมสร
ช่วงซัมเมอร์ ปี 2009 จูนินโญ ขอแยกทางกับ ลียง แม้ยังเหลือสัญญาอีก 1 ปี โดยไปเซ็นสัญญากับ อัล
การาฟา สโมสรในกาตาร์ ด้วยสัญญา 2 ปี

เส้นทางค้าแข้งช่วงท้าย
จูนินโญ สามารถช่วย อัล การาฟา คว้าแชมป์ กาตาร์ สตาร์ส ลีก และกาตารี สตาร์ส คัพ ได้รายการละ
1 สมัย อีกทั้งได้รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของสมาคมด้วย โดยอยู่ค้าแข้งกับทีม 2 ปี มีผลงาน ลงสนาม 66
นัด ยิงได้ 25 ประตู
จูนินโญ ย้ายกลับ วาสโก ดา กามา ในปี 2011 โดยอยู่ค้าแข้งกับทีมเป็นเวลา 2 ปี
แต่คราวนี้ไม่ได้มีถ้วยแชมป์เหมือนตอนอยู่กับทีมครั้งแรก โดยมีผลงานรวม 370 นัด ยิงได้ 88 ประตู
ก่อนจะย้ายไปเล่นกับ นิว ยอร์ก เรด บูลส์ ในรายการ เมเจอร์ ลีก ฤดูกาล 2013
แต่อยู่ได้แค่ไม่กี่เดือนก็ยกเลิกสัญญา โดยได้ลงสนาม 13 นัด และมีผลงาน 4 แอสซิสต์
หลังจากนั้น จูนินโญ เลือกย้ายกลับ วาสโก ดา กามา เป็นครั้งที่ 3
โดยลงเล่นให้กับสโมสรจนแขวนสตั๊ดในเดือน ก.พ. ปี 2014
ฝากผลงานพาทีมคว้าแชมป์รายการใหญ่มากมาย เช่น ลีกสูงสุดบราซิล 2 สมัย
ลีกสูงสุดของรัฐรีโอเดจาเนโร 1 สมัย และโคปา ลิเบร์ตาดอเรส 1 สมัย
หลังจากเลิกเล่นฟุตบอล จูนินโญ ทำงานเป็นนักวิเคราะห์เกมให้กับสถานีโทรทัศน์ในบราซิล จนถึงปี
2018 ก่อนจะมารับงานเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลของ ลียง ในปี 2019

ผลงานกับทีมชาติบราซิล
จูนินโญ ติดทีมชาติบราซิลชุดใหญ่ครั้งแรกในปี 1999 ก่อนจะติดทีมชาติชุดลุยศึก โคปา อเมริกา ปี
2001 ซึ่งพลาดท่าพ่ายให้กับทีมชาติฮอนดูรัส ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย

เส้นทางช่วงแรกของ จูนินโญ กับทีมชาติบราซิล ไม่ได้สวยหรูมากนัก แม้จะเป็นแกนหลักของ วาสโก ดา
กามา ชุดคว้าแชมป์มากมาย โดยไม่มีชื่อติดทีมไปลุยศึก ฟุตบอลโลก ปี 2002 และโคปา อเมริกา ปี
2004 ซึ่งทีมชาติบราซิลได้แชมป์ทั้งสองรายการ
หลังจากนั้น จูนินโญ ติดทีมชาติบราซิลในรายการ คอนเฟเดเรชันส์ คัพ ปี 2005 และได้แชมป์
ก่อนจะติดทีมชาติไปลงเล่น ฟุตบอลโลก ปี 2006 โดยคราวนี้แพ้ทีมชาติฝรั่งเศส ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย
หลังจบรายการ ฟุตบอลโลก ปี 2006 จูนินโญ ประกาศขอเลิกเล่นทีมชาติด้วยวัย 31 ปี
สิ้นสุดเส้นทางกับทีมชาติไว้ที่ 40 นัด

รางวัลในการเล่นฟุตบอล

สปอร์ต เรซิเฟ
คัมเปโอนาโต แปร์นัมบูกาโน 1 สมัย (ฤดูกาล 1994)
โคปา โด นอร์เดสต์ 1สมัย (ฤดูกาล 1994)

วาสโก ดา กามา
คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา 2 สมัย (ฤดูกาล 1997 และ 2000)
คัมเปโอนาโต คาริโอกา 1 สมัย (ฤดูกาล 1998)
ตอร์เนย์โอ ริโอ เซา เปาโล 1 สมัย (ฤดูกาล 1999)
โคปา ลิเบร์ตาดอเรส 1 สมัย (ฤดูกาล 1998)
โคปา เมร์โกซูร์ 1 สมัย (ฤดูกาล 2000)

ลียง

ลีก เอิง 7 สมัย (ฤดูกาล 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07 และ
2007–08)
กุป เดอ ฟรองซ์ 1 สมัย (ฤดูกาล 2007-08)
โทรฟี เดส์ แชมเปียนส์ 6 สมัย (ปี 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 และ 2007)

อัล การาฟา
กาตาร์ สตาร์ส ลีก 1 สมัย (ฤดูกาล 2009-10)
กาตารี สตาร์ส คัพ 1 สมัย (ฤดูกาล 2009)
กาตาร์ คราวน์ ปรินซ์ คัพ 2 สมัย (ปี 2010 และ 2011)

ทีมชาติบราซิล
ตูลง ทัวร์นาเมนต์ 1 สมัย (ปี 1995)
ฟีฟา คอนเฟเดเรชันส์ คัพ 1 สมัย (ปี 2005)

รางวัลส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยม ลีก เอิง 1 สมัย (ฤดูกาล 2005-06)
นักเตะยอดเยี่ยมจากสมาคมฟุตบอลกาตาร์ 1 สมัย (ปี 2010)

ผลบอลสด รวดเร็วก่อนใคร FinalGoal 
มีให้โหลดทั้ง Andriod และ IOS

Leave a Reply