มาร์กอส เอวานเจลิสตา เด โมเรส (Marcos Evangelista de Morais) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คาฟู (Cafu)
เกิดเมื่อวันที่ 7 มิ.ย. ปี 1970 ที่เมืองอิตากาเกเซตูบา รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล
คาฟู เติบโตในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล โดยเริ่มฝึกฟุตบอลตั้งแต่อายุ 7 ขวบ
ก่อนจะย้ายไปทีมเยาวชนของ นาซิอองนาล และปอร์ตูเกซา
สมัยเล่นระดับเยาวชน คาฟู เคยพยายามคัดตัวเข้าสโมสรดัง เช่น โครินเธียนส์, พัลเมย์รัส, ซานโตส
และแอตเลติโก มิเนย์โร แต่ถูกปฏิเสธไปหมด จนกระทั่งได้เซ็นสัญญากับ เซา เปาโล ตอนอายุ 18 ปี
ทั้งนี้ คาฟู เริ่มลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ของ เซา เปาโล ในฤดูกาล 1990 หรือตอนอายุ 20 ปี
และเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของสโมสร ทั้งในระดับประเทศ และระดับทวีปอเมริกาใต้
คาฟู เป็นกำลังหลักของ เซา เปาโล ยุคกวาดแชมป์ทั้งระดับประเทศ และระดับทวีป รวมถึง
คัมเปโอนาโต เปาลิสตา หรือบอลลีกประจำรัฐ 2 สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1991 และ 1992
เช่นเดียวกับแชมป์ คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา หรือลีกสูงสุดระดับประเทศอีก 1 ครั้ง
ในฤดูกาล 1991
ขณะที่ผลงานระดับทวีปของ เซา เปาโล คือการผงาดคว้าแชมป์ โคปา ลิเบร์ตาดอเรส
หรือถ้วยชิงแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2 สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1992 และ 1993 เช่นเดียวกับรายการ
อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ หรือถ้วยสโมสรโลก 2 สมัย ในปี 1992 และ 1993
จากผลงานอันโดดเด่นกับสโมสร คาฟู ได้รับเลือกจากสื่อมวลชนให้เป็นนักเตะอเมริกาใต้ยอดเยี่ยม ในปี
1994 ซึ่งตรงกับปีที่ได้แชมป์ ฟุตบอลโลก ที่สหรัฐ
คาฟู ย้ายไปยุโรปครั้งแรกในเดือน ม.ค. ปี 1995 โดยเซ็นสัญญากับ เรอัล ซาราโกซา
และมีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ คัพ วินเนอร์ส คัพ ฤดูกาล 1994-95
แต่เมื่อจบฤดูกาลก็กลับมเล่นในบ้านเกิดกับ พัลเมย์รัส
ทั้งนี้ คาฟู มีส่วนช่วยให้ พัลเมย์รัส คว้าแชมป์ คัมเปโอนาโต เปาลิสตา ฤดูกาล 1996
ก่อนจะกลับไปยุโรปอีกครั้งเมื่อไปเซ็นสัญญากับ โรมา ช่วงซัมเมอร์ ปี 1997

ระหว่างการค้าแข้งในถิ่น สตาดิโอ โอลิมปิโก ฟอร์มการเล่นของ คาฟู นับว่าโดดเด่นอย่างมาก
โดยมีส่วนสำคัญกับการพา โรมา คว้าถ้วยแชมป์ เซเรีย อา ฤดูกาล 2000-01
ซึ่งเป็นแชมป์ลีกครั้งสุดท้ายของสโมสร
เส้นทางของ คาฟู ในสีเสื้อ โรมา สิ้นสุดลงหลังหมดสัญญาเมื่อจบฤดูกาล 2002-03 โดยตอนนั้น คาฟู
ปัดข้อเสนอจาก โยโกฮามา เอฟ มารินอส และย้ายไป เอซี มิลาน
คาฟู ประเดิมฤดูกาลแรกกับ มิลาน ด้วยการคว้าแชมป์ เซเรีย อา ฤดูกาล 2003-04 ก่อนจะได้ถ้วย ยูฟา
แชมเปียนส์ ลีก ในฤดูกาล 2006-07 และแขวนสตั๊ดในปี 2008 ด้วยวัย 38 ปี

ทีมชาติบราซิล
เส้นทางกับทีมชาติบราซิลของ คาฟู เริ่มจากติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือน ก.ย. ปี 1990
เป็นเกมกระชับมิตรกับทีมชาติสเปน
คาฟู เป็นตัวสำรองในระยะแรกกับทีมชาติ รวมถึงตอนได้แชมป์ ฟุตบอลโลก ปี 1994 ที่สหรัฐ
แต่ได้ลงสนามในนัดชิงชนะเลิศ ดวลกับทีมชาติอิตาลี เนื่องจากตัวจริงอย่าง ชอร์จินโญ
ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ต้นเกม
หลังจากนั้น คาฟู เริ่มเป็นตัวหลักของทีมชาติบราซิล โดยช่วยทีมชาติได้แชมป์ โคปา อเมริกา 2
สมัยติดต่อกัน ในปี 1997 และ 1999 เช่นเดียวกับ คอนเฟเดเรชันส์ คัพ ปี 1997
นอกจากนี้ยังอยู่ในทีมชาติชุดเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 1998 แต่แพ้ทีมชาติฝรั่งเศส
ระหว่างรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2002 คาฟู เคยถูกริบปลอกแขนกัปตันทีมในยุคของ วันแดร์เลย์
ลุกเชมบูร์โก ก่อนที่กุนซือคนใหม่อย่าง ลุยซ์ เฟลิเป สโคลารี จะแต่งตั้ง เอแมร์ซอน
ขึ้นเป็นกัปตันทีมคนใหม่
อย่างไรก็ดี ช่วงโค้งสุดท้ายก่อนถึง ฟุตบอลโลก 2002 รอบสุดท้าย เอแมร์ซอน ได้รับบาดเจ็บไหล่หลุด
และหมดสิทธิ์ลงเล่นทัวร์นาเมนต์ที่ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ซึ่งท้ายที่สุด ปลอกแขนก็ตกเป็นของ คาฟู
อีกครั้งหนึ่ง และได้ชูถ้วยแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ของตัวเองในฐานะกัปตันทีมชาติ
หลังชนะทีมชาติเยอรมนี 2-0 ในรอบชิงชนะเลิศ

ขณะที่รายการ ฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี คาฟู เป็นหนึ่งในนักเตะที่ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างหนัก
ว่าอายุมากแล้ว และเล่นไม่ดีเหมือนเดิม ซึ่งจบลงด้วยทีมชาติบราซิลหยุดแค่รอบ 8 ทีมสุดท้าย
โดยพ่ายให้กับทีมชาติฝรั่งเศสของ ซีเนดีน ซีดาน ยุติเส้นทางในทีมชาติไว้แค่นั้น
ตลอดการลงเล่นทีมชาติ คาฟู ได้ลงสนามทั้งหมด 142 นัด โดยยิงได้ 4 ประตู
ซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นนักเตะติดทีมชาติบราซิลมากที่สุดตลอดกาล

รางวัลในการเล่นฟุตบอลอาชีพ

เซา เปาโล
คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 1991)
คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 2 สมัย (ฤดูกาล 1991 และ 1992)
โคปา ลิเบร์ตาดอเรส 2 สมัย (ฤดูกาล 1992 และ 1993)
อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ 2 สมัย (ปี 1992 และ 1993)
ซูเปร์โคปา ซูดาเมริกานา 1 สมัย (ปี 1993)
เรโคปา ซูดาเมริกานา 2 สมัย (ปี 1993 และ 1994)
โคปา คอนเมโบล 1 สมัย (ฤดูกาล 1994)

เรอัล ซาราโกซา
ยูฟา คัพ วินเนอร์ส คัพ 1 สมัย (ฤดูกาล 1994-95)

พัลเมย์รัส

คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 1 สมัย (ฤดูกาล 1996)

โรมา
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2000-01)

เอซี มิลาน
ยูฟา ซูเปอร์ คัพ 2 สมัย (ปี 2003 และ 2007)
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2003-04)
ซูเปร์โคปปา อิตาเลียนา 1 สมัย (ปี 2004)
ยูฟา แชมเปียนส์ ลีก 1 สมัย (ฤดูกาล 2006-07)
ฟีฟา คลับ เวิลด์ คัพ 1 สมัย (ปี 2007)

ทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลโลก 2 สมัย (ปี 1994 และ 2002)
โคปา อเมริกา 2 สมัย (ปี 1997 และ 1999)
ฟีฟา คอนเฟเดเรชันส์ คัพ 1 สมัย (ปี 1997)

รางวัลส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีทวีปอเมริกาใต้ 1 สมัย (ปี 1994)

รายงานผลบอล ผลบอลใหม่ ข่าวสด ทันทุกเหตุการณ์ที่ แอปพลิเคชั่น FinalGoal 
มีให้โหลดทั้ง Andriod และ IOS

Leave a Reply